prawdziwe wybory

Sara May zdobyła w wyborach… 25 głosów. Bliźniaczki Napieralskiego były jeszcze lepsze – zdobyły RAZEM 20 głosów. mhm.

ja pierdole

nieco więcej tu.

Reklamy

reverend gary davis. odetchnij od telewizji

death don’t have no mercy

polska jest najważniejsza

zmiany, zmiany + klip

zmiana layoutu. będzie łagodniej i prościej. kolory może nieco na geju ale w zamian nadrabiamy klipem.

 

Vodpod videos no longer available.

 

woda jest dobra na kaca

dark side of the lens

Vodpod videos no longer available.

to nie będzie wesoły wpis

Na naszym blogu kładziemy nacisk generalnie na rozrywkę, wesołe bzdury, ciekawostki i głupkowate wydarzenia. Zazwyczaj jest tutaj wesoło. Ten wpis będzie inny, aczkolwiek zdecydowanie „na ciekawostce„.

W 1994 roku Kevin Carter pojechał do Afryki. Carter był fotografem. Udał się do Sudanu i zrobił zdjęcie dziecka. Schorowanego, wychudzonego, głodnego. Dziecko to próbowało w wielkich trudach dotrzeć do obozu dla uchodźców. W momencie odpoczynku, nieopodal dziecka usiadł sęp czekający na jego śmierć. Zdjęcie wyglądało tak:

sudan

Carter dostał za tą fotografię nagrodę Pulitzera. Problem w tym, że po jej zrobieniu złożył sprzęt i odszedł. Nie pomógł dziecku, nawet się nim nie zainteresował. Poszedł szukać nowego tematu. Gdy dowiedziała się o tym opinia publiczna Carter został słownie zlinczowany i potępiony. Trzy miesiące później popełnił samobójstwo.

smileDobranoc. Miłych snów.

ciekawostka na wietrzne dziś

Za oknem tak wieje, że mi okno, otwarte na oścież przez podmuch wiatru, zrzuciło kaktusa z parapetu – fuck. W Katowicach dzisiaj ma być ok. 15°C co napawa mnie pozytywnymi uczuciami. Mimo to mam do sprzedania ciekawostkę chyba nie wszystkim znaną, lecz jednak dość przygnębiającą: średnia roczna temperatura powietrza w Polsce to 8°C. How about that?! Powodzenia.

8?

milion niemców dupczy polskie polki!

waglewski a koszalin

damn, nie wiem czy to jakiś hit na internecie, czy każdy poza mną to już słyszał ale chuj mnie to obchodzi bo ja to usłyszałem dzisiaj i umarłem – mniej więcej podobnie jak waglewski. po raz pierwszy od dłuższego czasu potrafiłem tak namacalnie wcielić się w skórę bohatera – tym razem wywiadu. chciałbym widzieć jego minę.

tam jest spoko #2

Trochę o tej serii zapomniałem ale teraz przyszedł idealny moment żeby ją odświeżyć. Ostatnio było bardzo regionalnie, przyziemnie i studencko ale teraz czas na inne kręgi, inne priorytety i dalsze, bardziej obce, szerokości geograficzne.

Zabieram was do Nowego Jorku, do miejsca magicznego, gdzie świat sławy i sukcesu mieni się innym światłem niż w telewizji. Zabieram was do Hotelu Chelsea.

Czytaj więcej