Historia kina spłodziła kilka ciekawych duetów, jak choćby współpraca Fellini – Mastroianni czy Bergman – von Sydow. Prawdziwie ekscytujący i kontrowersyjny był jednak ‘związek’ między chorwackim niemcem Wernerem Herzogiem, i urodzonym w Sopocie szaleńcem Klausem Kinskim.

Herzog i Kinski byli związani ze sobą od początku swojej przygody z filmem. Właściwie możnaby powiedzieć, że bez jednego nie byłoby drugiego. W latach 70tych, kiedy Kinski był uznawany za zmanierowanego gwiazdora, przygarnął go właśnie Herzog dając mu role, które miały dać Kinskiemu miejsce wśród najwybitniejszych, i które przeniosły go z kina klasy B na łono prawdziwej, szanowanej sztuki. Kinski natomiast dał Herzogowi natchnienie – ten drugi sam mówił, że kiedy zamieszkał za młodu z Kinskim w mieszkaniu i widział jego napady szału postanowił robić filmy. Oczywiście z kolegą Klausem w roli głównej. Po niespełna 20 latach się udało.

Werner Herzog na nazwisko miał naprawdę Stipetić, i mimo, że urodził się w Monachium to korzenie miał chorwackie. W wieku 12 lat, po wcześniejszej przeprowadzce, wrócił do stolicy Bawarii, gdzie poznał przyszłego aktora Kinskiego. Młody Werner nienawidził szkoły, nienawidził lektur (nawet tych, z których potem, jako reżyser, czerpał garściami), nienawidził publicznych występów, miał uraz do instrumentów, śpiewania i muzyki wogóle. I mimo, że do dziś żałuje, że nie potrafi na niczym grać, ostatecznie sięgnął po kamerę. Studiował w Monachium i Pittsburgu ale żadnego z kierunków nie ukończył. Sztuki reżyserskiej nauczył się sam. Co działo się później pisać już chyba nie muszę. Wielkie uznanie, ogromne wpływy, laury i nagrody. Bez Kinskiego nakręcił m.in. obrosłego w legendę przy pomocy Iana Curtisa z Joy Division “Stroszka” lub arcygenialne, onirystyczne, apokaliptyczne Szklane Serce (gdzie [prawie] wszyscy aktorzy grając poddani byli hipnozie).

Klaus Kinski czyli naprawdę Nikolaus Karl Günther Nakszyński, urodził się w Sopocie (ówczesny Zoppot) w Wolnym Mieście Gdańsk. Zanim trafił do Monachium mieszkał jeszcze w Berlinie. Jako aktor stawiał na ilość a nie jakość. Grywał w filmach i sztukach teatralnych. Połowę z tych drugich zerwał z powodu napadów szału. W filmach grywał i wielkich, i żałosnych. Ostatecznie spis jego występów jest imponujący:

• Morituri (1948)
• Decision Before Dawn (1951)
• Um Thron und Liebe (1955)
• Ludwig II (1955)
• Kinder, Mütter und ein General (1955)
• Hanussen (1955)
• Geliebte Corinna (1956)
• Waldwinter (1956)
• A Time to Love and a Time to Die (1958)
• Der Rächer (1960)
• Die Toten Augen von London (1961)
• Das Geheimnis der gelben Narzissen (1961)
• Bankraub in der Rue Latour (1961)
• Die Kurve (1961) film TV
• Die Seltsame Gräfin (1961)
• Das Rätsel der roten Orchidee (1962)
• The Counterfeit Traitor (1962)
• Der Rote Rausch (1962)
• Die Tür mit den 7 Schlössern (1962)
• Das Gasthaus an der Themse (1962)
• Die Mondvögel (1963) film TV
• Der Zinker (1963)
• Die Schwarze Kobra (1963)
• Der Schwarze Abt (1963)
• Das Indische Tuch (1963)
• Scotland Yard jagt Dr. Mabuse (1963)
• Kali Yug, la dea della vendetta (1963)
• Das Geheimnis der schwarzen Witwe (1963)
• Piccadilly null Uhr zwölf (1963)
• Der Letzte Ritt nach Santa Cruz (1964)
• Wartezimmer zum Jenseits (1964)
• Die Gruft mit dem Rätselschloß (1964)
• Winnetou – 2. Teil (1964)
• Das Geheimnis der chinesischen Nelke (1964)
• Das Verrätertor (1964)
• Neues vom Hexer (1965)
• The Dirty Game (1965)
• Estambul 65 (1965)
• The Pleasure Girls (1965)
• Per qualche dollaro in più (1965)
• Doctor Zhivago (1965)
• Circus of Fear (1966)
• Le Carnaval des barbouzes (1966)
• Our Man in Marrakesh (1966)
• Das Geheimnis der gelben Mönche (1966)
• El Chuncho, quién sabe ? (1967)
• Die Blaue Hand (1967)
• The Million Eyes of Sumuru (1967)
• Five Golden Dragons (1967)
• Ad ogni costo (1967)
• Mister Zehn Prozent – Miezen und Moneten (1968)
• Coplan sauve sa peau (1968)
• Ognuno per se (1968)
• L’Uomo, l’orgoglio, la vendetta (1968)
• A qualsiasi prezzo (1968)
• I Bastardi (1968)
• Człowiek zwany Ciszą (Il grande silenzio, 1968)
• Sono Sartana, il vostro becchino (1969)
• Cinque per l’inferno (1969)
• Marquis de Sade: Justine (1969)
• Dos veces Judas (1969)
• Se incontri Sartana prega per la tua morte (1969)
• A doppia faccia (1969)
• La Legge dei gangsters (1969)
• Il Dito nella piaga (1969)
• Paroxismus (1969)
• Mir hat es immer Spaß gemacht (1970)
• E Dio disse a Caino (1970)
• Count Dracula (1970)
• La Peau de torpedo (1970)
• Appuntamento col disonore (1970)
• I Leopardi di Churchill (1970)
• La Belva (1970)
• Giù la testa… hombre (1971)
• L’ Occhio del ragno (1971)
• Per una bara piena di dollari (1971)
• Lo chiamavano King (1971)
• La Bestia uccide a sangue freddo (1971)
• Prega il morto e ammazza il vivo (1971)
• La Vendetta è un piatto che si serve freddo (1971)
• Nella stretta morsa del ragno (1971)
• Il Venditore di morte (1971)
• Aguirre, der Zorn Gottes (1972)
• Il Mio nome è Shanghai Joe (1972)
• Il Ritorno di Clint il solitario (1972)
• Eroi all’inferno (1973)
• Occupation (1973) serial TV
• La Mano spietata della legge (1973)
• Rivelazioni di uno psichiatra sul mondo perverso del sesso (1973)
• La Morte ha sorriso all’assassino (1973)
• Lifespan (1974)
• Chi ha rubato il tesoro dello scia ? (1974)
• La Mano che nutre la morte (1974)
• Le Amanti del mostro (1974)
• Le Orme (1975)
• L’Important c’est d’aimer (1975)
• Il Ritorno di Shanghai Joe (1975)
• Un Genio, due compari, un pollo (1975)
• Das Netz (1975)
• Jack the Ripper (1976)
• Nuit d’or (1976)
• Mivtsa Yonatan (1977)
• Madame Claude (1977)
• Mort d’un pourri (1977)
• La Chanson de Roland (1978)
• Nosferatu: Phantom der Nacht (1979)
• Woyzeck (1979)
• Zoo zéro (1979)
• Haine (1980)
• La Femme enfant (1980)
• Schizoid (1980)
• Les Fruits de la passion (1981)
• Venom (1981)
• Buddy Buddy (1981)
• Fitzcarraldo (1982)
• Love and Money (1982)
• The Soldier (1982)
• Android (1982)
• The Secret Diary of Sigmund Freud (1984)
• Faerie Tale Theatre – Beauty and the Beast (1984) epizod TV
• The Little Drummer Girl (1984)
• The Hitchhiker (1984) epizod TV
• Code Name: Wild Geese (1984)
• Revenge of the Stolen Stars (1985)
• Creature (1985)
• Kommando Leopard (1985)
• El Caballero del dragón (1985)
• Crawlspace (1986)
• Cobra Verde (1987)
• Timestalkers (1987) film TV
• Nosferatu a Venezia (1988)
• Kinski Paganini (1989)

ughhhhh, razem 134 filmy.

Dwa filmy też wyreżyserował:

• Kinski Paganini (1989)
• Nosferatu a Venezia (1988)

Był barwny, szalony, kontrowersyjny i bogaty. Kiedy na początku lat 70tych wyrzucono go na margines niemieckiej bohemy, Kinski wystawił spektakt-monolog “Jezus Chrystus Zbawiciel”, nad którym pracował 10 lat. Wciela się tam w oskarżyciela Jezusa i atakuje wszystko, i wszystkich. Oczywiście spektakl był skandalem, Kinski przerywał go wielokrotnie i udało mu się wystąpić tylko raz – trasa została odwołana. Całe przedstawienie zostało nakręcone – nagranie było obsesyjnie oglądane i analizowane przez aktora. Na jego podstawie powstał film pod tym samym tytułem. O sobie i aktorstwie Kinski mawiał “Jestem dziwką – robię to tylko dla pieniędzy“. Napisał autobiografię Ich brauche Liebe (Ja potrzebuję miłości).

Mimo, że Herzog miał wielu stałych współpracowników, Kinski był zdecydowanie numerem jeden. Kiedy zażyczył sobie zwolnienia kogoś z ekipy reżysera, Herzog to robił. Razem stworzyli takie wybitne filmy jak Aguirre, Gniew Boży (z przecudną muzyką Popol Vuh – kolejnych stałych ‘bywalców’ Herzoga) – film, którym inspirował się Coppola podczas kręcenia Czasu Apokalipsy; Nosferatu czy Woyzek.

Herzog nakręcił też film o ich znajomości: Mein liebster Feind – Klaus Kinski (Mój ukochany wróg).

Kinski zmarł w wieku 65 lat na atak serca, w Kaliforni.

Specyficzna to była współpraca – Kinski mówił o każdym swoim filmie, że to szmira, a reżyserów wyzywał od idiotów i beztalenci; Herzog mówił natomiast “Kinski nie był aktorem. Nienawidził tego zawodu. Był jedynym geniuszem jakiego udało mi się spotkać”. Cóż, dla mnie obaj byli/są geniuszami kina.